تنهائی را خیلی وقتها احساس کرده ام ولی با توکل بر خداوند کریم آنرا سر کوب و به راهی که باید بروم امید وار شدم ما سند داریم و ترسی از اینکه به حقمان برسیم نداریم ولی کسانی که مسبب این درماندگی ما شده اند باید بترسند چون باید جبران خسارات ما را بکنند چه کسانی از اعضاء و خانواده های آنها به خاطر نداشتن تمکن مالی و عدم دسترسی به دارو و درمان دارفانی را وداع گفته اند آیا این جنایت نیست که سالیان سال ما را از زندگی و ازدواج و خوشی باز داشته اند
نامه زیر از همدردی است بخوانید مشخصات نویسنده نزد اینجانب محفوظ است
Salam
Man .......................hastam saal e 82 yek ghate 300 metri az zamin haye
ta'avoni sabt vaghe dar balaye shahid babaee ro az yeki az karmandan e
edare ye sabt be name aghaye azim salehi kharidam, ishoon oon moghe modaee
boodand chan mah e dige be in zamin ha rah baz mishe va jadde keshi mishe
va kholase gheymatesh chand barabar mishe! va migoftand chon mikhan
farzandesh dare mote'ahel mishe daran in zarar ro e joon mikharan!!!va ma
ham az hame ja bikhabar sarmaye ye andak e khod ro be bad dadim...
vali ma har dafe moraje mikardim migoftan ta chand mahe dige hamechi
dorost mishe...
bande khodam 3 pesar daram ke alan 2 tashoon daran moghadamate
ezdevajeshoono faraham mikonan...leza niaz e be in zamin por rang tar
shode...kheili vakht nist ke ba webloge shoma ashana shodam haghighatesh
vaghti didam hamdard ziyad daram omidam bishtar shod,vali akhiran ke be
ta'avoni sabt zang zadam kollan javab e sar bala dadan...khastam bebinam
be in zamin e sanad dar omidi hast ya baz ham mesl e chand sale gozashte
ma bayad baraye mosabbeban e in ghaziye az sadr ta zeil ke az nadanestan e
ma sooe estefade kardand doa konim???
